| »»»Up youг мıпĐ... 的个人资料{ส.พ.ท.}Phayathai «««[ J...照片日志列表 | 帮助 |
|
|
{ส.พ.ท.}Phayathai «««[ Jo+E ]»»» Debsirin{ท.ศ.}"FгıєпĐs ¡п мч нєαгт"[★]II6[561{XII}32I]I2I[III]"FгıєпĐs F๐гєvєг" 2009/1/2 Joyeux noël et Bonne annéeJoyeux noël et Bonne année สวัสดีปีใหม่เพื่อนๆ เปนงายกันบ้าง เจอกันวันที่12/12 ก็okดีนะ มาเกือบครึ่งห้อง ไม่ค่อยมีอารายแต่ก็ ดีใจนะที่พวกเมิงมา ปีใหม่เซง ว่ะ ต้องเดินคนเดียว เคาดาวเกือบจาคนเดียว เหงามากมาย พวกเมิงเปนไงกันบ้างวะ เคาดาวกันสนุกเลย ขอให้พวกเมิง หล่อขึ้น รวยขึ้น สุขภาพดี ตลอดปีนะเว้ย แล้วเจอกันถ้ามีโอกาส คิดถึงพวกเมิง คิดถึงเวลาทีผ่านมาว่ะ ฮ่าๆ ปีใหม่ขอให้เจอแต่เรื่องดีๆนะ <It's not school, It's DEBSIRIN> 2008/10/26 MISS MISS MISS MISS คิดถึงสิ่งต่างๆที่ผ่านมาในชีวิต
จวบจนวันนี้ คิดถึ๊งคิดถึง
เหมือนชีวิตเราผ่านไปเรวเกินไป
จะต้องทำงานละ
ไม่มีเวลาทำอะไรเลย
จะรักเทอให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
แต่มันก็ทำให้เราแยกเวลาจากกัน
เพราะรักคนไม่เท่ากัน
แบ่งเวลาไม่เท่ากัน
แล้วจะทำอย่างไรดี
อยากแยกร่างออกเปนร้อยร่าง
ทำงานแทนทุกๆคน
ให้ทุกคนมาอยู่รวมกัน
คุยเล่นด้วยกัน
คงจะมีความสุขไม่ใช่น้อย
คิดถึงนะ 2008/7/21 สอบแล้ว คิดถึงจังอ่าว้าว ว้าว
กลับมาแล้ว
หลังจากหายไปหลายปี
งายเพื่อนๆ คงไม่เล่น spaceกันแล้วดิ
คิดถึงพวกเมิงวะ
ช่วงสอบละ ฮ่าๆ
คิดถึงตอนสอบฝรั่งเศสจิงจี๊งงง
นั่งแปลกันมั่วไปหมด ฮ่าๆ
คิดถึงตอนสอบเลขว่ะ
นั่งลอกกันอ่ะ ฮ่าๆ
คิดถึงโพย อังกฤษว่ะอิอิ
แล้วมะไหร่จาเจอพวกเมิงวะ
ต้องรอ M.XII ทุกปี มันนานวะ
เฮ้อ อยากเตะบอลกะพวกเมิงวะ
คิดถึงสาดดๆ
จบ.
คำบรรยาย ธนพล ฮ่าๆ 2007/10/21 วันที่แสนน่าเบื่อน่าเบื่อจังไม่ได้เตะบอลกะพวกแกเนี่ย
โย่ว ซาหวักลีผุ้อ่านที่เคารพนับถือยิ่ง
มาอัพเล่นๆ จากที่ไม่ได้มาอัพนานหลายปี
เพราะSpace มันเน่า อัพไม่ไปและเน็ตห่วย
ตอนนี้ติดHi-speed ละ อิอิ 1Mแหนะ โหวๆเหมือนดี
จิงๆก็ช้าเหมือนเดิม เพราะแช หลายเครื่อง
เปนงายบ้าง ชีวิตมหาลัย
เราสบายมากๆ ชิวๆ มกรุงเทพ
ชิวตามสไตล์ เดกเทพ 55
สอบก็ตกชิวๆตามสเต็บเทพ
หนังสือมีไว้โชว์ ชีทมีไว้ท่อง
และอนาคตคอยเปนกำลังใจ
สบายดีกันป่าวะ จะสิ้นปีแล้ว
อย่าลืมนะ เรามีนัดกัน
วันที่XII เดือนXII
กะห้องเรา321 ห้องประจำXII
คิดถึงพวกเมิงอะ
หวังว่าคงคิดถึงเหมือนกัน
กู ดูรูปแล้วน้ำตาคลอทุกทีเลย
ทำไม เวลามันน้อยจังวะ
หรือกูไม่สนใช้เวลาให้มีประโยชน์
ช่วงนี้สอบ ขอให้พวกเมิงได้ A หลายๆตัวนะ
เพื่อนพญาไทที่รัก
อยากเจออ่า
คิดถึงรร.
คิดถึงอาจารย์
คิดถึงเพื่อนๆ
คิดถึงคิดถึงคิดถึง
นัดไปมีทติ้งหน่อยดิ
ใครก็ได้ นะนะนะ
ไปเที่ยวไหนก็ได้ ไปหมด
ขอให้บอกมา จัดไป อิอิ
อยากอัพเยอะกว่านี้นะ แต่เมื่อยละ
ไงก้ขอให้เพื่อนๆและผู้อ่านทุกคน
โชคดีกับทุกๆสิ่งในชีวิตนะ
เพื่อนกันตลอดไป
ให้เสียงภาษาไทย โดย พันธมิตร 2007/2/28 Turn Back Time Friends Forever Unlimited จบแล้ว
ผมไม่อยากพูดถึงคำๆนี้เลย ได้แต่คิดในใจเพียงว่า กูรักเมิงนะ
อยากบอกว่า ถึงเราไม่มีน้ำตา ไม่มีคำพูดอะไรดีๆ แต่พวกเมิงคงรู้ใช่ปะ
ช่วงเวลาที่ผ่านมากับ เทพศิรินทร์ และ ชีวิตของพวกเรา
พวกเรา สนุกมาก ดูได้จาก รอยยิ้มที่เกินขึ้นทุกวันๆ
เราอาจทำให้บางคนเคือง และเหนว่าเราไม่ดี
เราอาจจะติงต๊อง หาเรื่อง อวดเก่งบ้าง
แต่นั่นเพื่ออยากให้ทุกคนจำเราได้บ้าง ว่าเรา โจ(แว่น)
รักเมิงทุกคนนะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะเพื่อน
บางคนอาจจะโกรธเคืองเรา เราก็ขอโทดที ที่เราจู้จี้ไปหน่อย
เพราะเราก็มีเหตผลของเรา แกก็มีเหตผลของแก
แต่สุดท้าย เราก็ไม่ได้โกรธไรแกนะ
แค่อยากให้งานมันผ่านๆไป ในทางที่ดีที่สุดอะ
เราพยายามทำเพื่อพวกแกเพื่อห้องนะ
ถึงเราอยากร้องไห้ยังไง มันก็อาจจะไม่ดีเท่าไหร่
เราอยากให้แกจำว่าเรา คือคนที่ยิ้มแย้มเสมอมากกว่า
ทั้งที่เราเปนคนที่เครียด อยู่กะตัวเองมากเกินไป
แกอาจจะไม่เห็น เพราะเราจะคอยกวนตีนตลอดเวลา
สำหรับวันนี้ เราก็ได้จากเทพศิรินทร์ และห้อง 321 มา11-12วันแล้ว
เปนวันที่เงียบเหงามากสำหรับเรา
วันที่ไม่ได้เจอพวกแก วันที่ไม่ได้เคารพธงชาติหน้าเสาธง
วันที่ไม่ได้เห็นพวกแกเคารพธงชาติหน้าห้อง
วันที่ไม่ได้โดนอาจารย์ด่าทุกเช้า
วันที่ไม่ได้เจอห้องที่สกปรก
วันที่ไม่ได้เหนโตะเบี้ยวๆไม่เป็นแถว
วันที่เล่นไพ่กันหลังห้อง
วันที่หลับกันเปนแถวๆ
วันที่โดดเรียนไปเตะบอลด้วยกัน
วันที่ได้ยินเสียงแปลกทุกวัน(เสียงกรี๊ดไง)
วันที่เดินออกหลังวัดพร้อมกัน
วันที่ถ่ายรูปเล่น วันที่ทำกิจกรรมต่างๆ
รู้ป่าวเพื่อน วันพวกนั้น เราพยายามถ่ายรูปไว้ให้มากที่สุด
เพราะเมื่อเราได้กลับมาดูรูป เราจะคิดถึงเวลาที่เราขาดไป
ถึงเราจะไม่ค่อยได้คุยมาก ไม่สนิดกะใครมาก
แต่แกก็รู้ใช่ปะ ใน3ปี เราได้กวนตีนทุกคนมาหมดแล้ว
อย่างน้อย 3ปีที่เรารู้จักกันมาบางคน6ปี
แต่เราก็ได้รู้ว่า เราไม่เคยมีเพื่อนที่ทำให้เราเปนแบบนี้มาก่อน
บางครั้งที่เราทำถูก แต่เรารู้สึกผิด เราขอโทด
บางครั้งที่เราทำผิด เราไม่ยอมรับผิด เราขอโทด
บางครั้งที่เราทำอะไรผิดๆไป เพื่อนให้อภัยเราเสมอ
ขอบคุณนะ สำหรับทุกอย่าง
จำได้ปะวันทุกวันที่ผ่านไป
จำได้ปะวันทุกวันที่มีความสุข
จำได้ปะวันทุกวันที่เราทะเลาะ
จำได้ปะวันทุกวันที่เราด่ากัน
จำได้ปะวันทุกวันที่เราโกรธกัน
แล้วจำได้รึป่าว วันทุกวันที่เรายิ้ม
มีความสุขด้วยกัน ทุกทุกอย่างร่วมกิน
กินน้ำแก้วเดียวกัน ขนมจานเดียวกัน
ยืมตังแล้วไม่คืน วันละ5-10บาท
วันที่ทำโครงงานร่วมกัน
วันที่ต่างคนต่างไป ต่างคนต่างกิน ต่างคนต่างทำ
มันทำให้ได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง
ว่า ไม่มีแก เราทำได้
ไม่มีแก เราอยู่ได้
ไม่มีแก เราไม่มีความสุข
ไม่มีแก เราไม่รู้จะไปไหน
ไม่มีแก เราไม่รู้จะทำอะไรต่อ
ไม่มีแก เราไม่รู้จะไปหาใคร
ไม่มีแก เราไม่รู้จะรักใคร
ไม่มีแก เราไม่รู้เราจะเป็นยังไง
ไม่มีแก เราคงกลายเป็นคนธรรมดา
ของโลกใบนี้
เพราะมีแก เราจึงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
เพราะมีแก เราจึงเป็นXII
เพราะมีแก เราจึงทำงานร่วมกันได้สำเร็จ
เพราะมีแก เราจึงกินข้าวอร่อย
เพราะมีแก เราจึงไปเที่ยวด้วยกันได้ทุกที่
เพราะมีแก เราจึงเสียตังเยอะขึ้น
เพราะมีแก เราจึงไม่ต้องการใคร
เพราะมีแก เราจึงอยู่ในช่วงเวลาที่สนุกที่สุด
เพราะมีแก เราจึงมีความทรงจำดีๆ
เพราะมีแก เราจึงได้อ่านหนังสือกาตูนฟรี
เพราะมีแก เราจึงได้กินของฟรี
เพราะมีแก เราจึงได้โทรศัพท์ฟรี
เพราะมีแก เราจึงมีวันนี้
เพราะมีแก เราจึงมีคำว่าเพื่อนแท้
เพราะมีแก เราจึงจะไม่ลืม
เพราะมีแก เราจึงจะมีชีวิตต่อไปเพื่อได้พบกันใหม่
เพราะมีแก เราจึงจะใช้ชีวิตให้คุ้มค่าต่อไป
เหมือนว่าแกยังอยู่ข้างๆเราเสมอ
เพื่อนเทพ เพื่อนตาย เพื่อนใจ
เพื่อนคือเพื่อนของเราเสมอ
กูรักเมิงนะ
ถึงแม้จะไม่มีความหมายสำหรับหลายๆคน
แต่มันมีค่ามากสำหรับเรา
แค่คิดถึงพวกแก เพียงช่วงเวลา สั้นๆ
ก็ทำให้เรายิ้มได้ ทำให้เราปรื้มใจได้
วันนี้เราจากกันไปสุดขอบฟ้า
แม้จะไกลเพียงใด
เราก็หวังเสมอว่า ต้องมีสักวันที่เราจะได้ร่วมงานกันอีกครั้ง
และเราต้องกลับมาพบกันเป็นประจำ เราจะไม่ทิ้งกัน
เราจะไม่ทิ้งให้ใครต้องลำบาก
เพราะเราเปนเพื่อนกันใช่มั้ย
มีอะไรช่วยเหลือกันเสมอ
D.XII M.XII
เจอกัน ใครพลาด
จงรู้ไว้ว่า เพื่อนยังรออยู่เสมอ
รอวันที่เมิงจะมา และหวังว่าเราจะมาพร้อมกัน
กูจะไม่มีวันลืมพวกเมิงเลย กูสาบาน
กูขอโทดสำหรับสิ่งไม่ดี
จากวันนี้ เราจะพบทางเดินใหม่ของตัวเอง
จากวันนี้ เราจะได้เจอทางที่สวยงาม
และไม่สวยงาม แล้วแต่ชะตา
แต่ยังไงทางเดินที่เราผ่านมาด้วยกัน
อย่าเอาอะไรมาปิดมันไว้
อย่าทำให้มันจางหายไป
และจงหันกลับไปดูเสมอว่า
เคยได้ร่วมทางกับใครมา
และอย่าลืมวันดีๆเหล่านั้น รูปทุกรูปจะคอยย้ำเตือนความทรงจำ
จำไว้ กูเปนคนถ่าย คนละ10บาท
จ่ายด้วย คนกำลังจน
แล้วเราจะคอยวันที่จะได้พบกันอีกครั้ง
อาจจะเป็นตามห้าง ตามร้านอาหาร แล้วเจอกัน
โหยพิมพ์มาตั้งเยอะ อ่านหน่อยเหอะ
กลับขึ้นไปอ่านเลยๆ
รู้นะว่าไม่ยอมอ่าน หรืออ่านผ่านๆ
อุส่าเขียนด้วยใจเลยนะเว้ย
เพื่อนกันตลอดไป
อยากเขียนให้เยอะกว่านี้นะ แต่ มันพิมไม่ได้ เพราะมันกลั้นออกมาจากหัวใจตรงๆไม่ได้
พวกเมิงคงเข้าใจ กูรู้เมิงคงรับรู้ได้ด้วยใจ ของเรา XII ใช่มะ
กูรักเมิงทุกคนนะ พกเว้นบางคนที่กูไม่ได้คุยด้วย แล้วมาด่ากู อิอิ
คิดถึงเมื่อไหร่ ดูรูปพวกเรานะ แล้วภาพวันเก่าๆจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
วันนั้นที่ไม่ได้จากเราไปไหน แต่เราก้าวเดินออกมาจากมัน
วันที่กูได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างไปแต่ละวัน
ได้เรียนรู้คำว่ามิตรภาพดีๆที่มีให้กัน
มิตรภาพที่จะตราตรึงหัวใจของกูตลอดไป ว่ากูเคยมีเพื่อนที่ดีที่สุด
และจะมีมันตลอดไป ไม่มีอะไรมาลบคำนี้ออกไปจากหัวใจกูได้
เพื่อนแท้ |
||||
|
|